شرط موفیقت و برکت
ارمیا باب 17 آیات 5تا8
خداوند چنین می فرماید :
"ملعون بادآنکه بر انسان توکل کند، و بشر خاکی را قوت خویش سازد، و دلش از خداوند برگردد.
اوهمچون بوته ای در بیابان خواهد بود که روی سعادت نخواهد دید.
اودر مکانهای خشک بیابان ساکن خواهد بود، بر زمین شوره زار غیر مسکون."
"اما مبارک است آنکه بر خداوند توکل کند، واعتمادش بر او باشد. او همچون درختی نشانده در کنار آب خواهد بود، که ریشه های خویش را به جانب نهر می گستراند؛چون موسم گرما فرا رسد ، هراسان نخواهد شد و برگهایش همیشه سبز خواهند ماند، در خشکسالی نیز نگران نخواهد بو
د ، و از ثمر آوردن باز نخواهد ایستاد. "
د ، و از ثمر آوردن باز نخواهد ایستاد. "
Jeremiah chapter 17 verses 5 to 8
This is what the Lord has said: Cursed is the man who puts his faith in man, and makes flesh his arm, and whose heart is turned away from the Lord.
For he will be like the brushwood in the upland, and will not see when good comes; but his living-place will be in the dry places in the waste land, in a salt and unpeopled land.
A blessing is on the man who puts his faith in the Lord, and whose hope the Lord is.
For he will be like a tree planted by the waters, pushing out its roots by the stream; he will have no fear when the heat comes, but his leaf will be green; in a dry year he will have no care, and will go on giving fruit.
نظرات
ارسال یک نظر