arash ashnavar

مسیحیت در ایران و محدودیتهای جمهوری اسلامی برای مسیحیان       پیشینه ی مسیحیت در ایران در واقع مسیحیت در میان ایرانیان از دیر باز و از همان دوران ابتدای ظهور در ایران وجود داشته ،  از مجوسیان و ستاره شناسان ایرانی که از اولین اشخاصی بودند که مسیح خداوند را لحظه ی تولد ملاقات کردند، تا رسولان زیادی که پیغام خبر خوش مسیح را به جهان و ایران نیز رساندند و دیگر سند این گفته وجود قدیمی ترین کلیسای جهان در ایران است که به سال 66 میلادی بر میگردد کلیسای  تادئوس مقدس  در۲۰ کیلومتری شمال شرقی چالدران. آغاز فشارها بر مسیحیان درواقع مسیحیت در ایران تا قبل ازپدید آمدن اسلام دوران نسبتا رو به رشدی داشته و در نهایت با هجوم اسلام  به ایران و اسلامی کردن مردم با تیغ شمشیر و فشارهای زیادی که در آن زمان به مردم و عقاید آنها آمد  ،مسیحیت هم به گوشه ای رفته و بشارت و فعالیتهای آنها محدود شد . این محدودیت و گوشه گیری در تمام تاریخ ادامه داشته تا به امروز که با ظهور جمهوری اسلامی هم این محدودیتها تشدید پیدا کرده است. و این تشدید فشار دلیلی جز گسترش مسیحیت در ایران ...

فلسفه زندگی و راه زندگی من تاک هستم و شما شاخه های آن. کسی که در من می‌ماند و من در او، میوهٔ بسیار می‌آورد؛ زیرا جدا از من، هیچ نمی توانید کرد. انجیل یوحنا باب 15 آیه 5 “I am the vine; you are the branches. If you remain in me and I in you, you will bear much fruit; apart from me you can do nothing “. John 15:5  این آیه مضمون آیه قبلی خود را تاکید میکند. این تعلیم مربوط به تاک و شاخه هایش، شبیه به تعلیم پولس در مورد بدن و اعضایش می‌باشد (اول قرنتیان ۱۲: ۲۷) در آنجا آمده  : بدین قرار شما بدن مسیح هستید و  هریک عضوی از آنید  .  در اینجا به شاخه‌های تاک مسیح تشبیه شده‌ایم، در مثال پولس به اعضای بدن مسیح. تعلیمی که در هر دو مثال نهفته است، یکی است. باید متصل به مسیح باشیم، در غیر این صورت خواهیم مُرد. عیسی فرمود:  «... جدا از من هیچ نمی‌توانید کرد».  جدا از مسیح هیچ کار روحانی نمی‌توانیم انجام دهیم. جدا از مسیح هیچ کاری که مقبول خدا باشد، نمی‌توانیم به جا آوریم. اما در مسیح می‌توانیم کارهای مقبول خدا را انجام دهیم. پولس چنین فرمود:  «قوت هر چیز را دا...

شرط موفیقت و برکت ارمیا باب 17 آیات 5تا8 خداوند چنین می فرماید : "ملعون بادآنکه‌ بر انسان توکل کند، و بشر خاکی را قوت خویش سازد، و دلش از خداوند برگردد. او‌همچون بوته ای در بیابان خواهد بود که روی سعادت نخواهد دید. او‌در مکانهای خشک بیابان ساکن خواهد بود، بر زمین شوره زار غیر مسکون." "اما مبارک است آنکه بر خداوند توکل کند، و‌اعتمادش بر او باشد. او همچون درختی نشانده در کنار آب خواهد بود، که ریشه های خویش را به جانب نهر می گستراند؛چون موسم گرما فرا رسد ، هراسان نخواهد شد و برگهایش همیشه سبز خواهند ماند، در خشکسالی نیز نگران نخواهد بو د ، و از ثمر آوردن باز نخواهد ایستاد. " Jeremiah chapter 17 verses 5 to 8 This is what the Lord has said: Cursed is the man who puts his faith in man, and makes flesh his arm, and whose heart is turned away from the Lord. For he will be like the brushwood in the upland, and will not see when good comes; but his living-place will be in the dry places in the waste land, in a salt and unpeopled land. A blessing is on the man who puts his fa...